Kaapverdië voor beginners

Kaapverdië is een eilandengroep die ook wel bekend staat als de Kaapverdische Eilanden. De officiële naam van het land is overigens Cabo Verde, maar deze naam is echter niet veel gebruikt. Lang zijn de Kaapverdische eilanden niet veel meer geweest dan enkele rotsen in de Atlantische Oceaan, totdat Portugezen de eilanden in de 15e eeuw koloniseerde.
Vanaf deze periode zijn de eilanden continue bewoond geweest. De huidige bewoners van Kaapverdië komen uit Portugal en verschillende landen in Afrika. Dit zorgt voor een bijzondere mix. Zo zijn de ‘munaná’ en de ‘morna’ de belangrijkste muziekstromingen van het eiland; een bijzondere mix tussen de Portugese Fado en Afrikaanse muziek. De laatste decennia hebben de Kaapverdische eilanden zich redelijk snel ontwikkeld tot een populaire vakantiebestemming. Het merendeel van de toeristen die naar het land komen hopen er een relaxte zon-, zee-, en strandvakantie te kunnen vieren. Mede hierdoor zijn er op de eilanden Sal en Boa Vista enkele grote en populaire vakantieresorts en hotels te vinden.

Boek nu voordelig je vakantie naar Kaapverdië bij Tui.nl

Landschap

Het landschap van Kaapverdië kan over het algemeen beschreven worden als bergachtig, al verschilt dit sterk per eiland. Zo is het eiland Sal zo goed als helemaal vlak met enkele hogere rotspunten en bestaat het eiland Fogo in zijn geheel uit een vulkaan die meer dan 2.800 meter hoog is. Het landschap van de verschillende Kaapverdische eilanden is behoorlijk afwisselend. Wat de meeste eilanden wel gemeen hebben is dat er, maar weinig neerslag valt en dat er, maar weinig begroeiing te vinden is. In de 17e en 18e eeuw hebben de eilanden behoorlijk wat te lijden gehad van de massale ontbossing. Hierdoor was er sprake van erosie en kwam er op verschillende eilanden een drastisch drinkwatertekort. Dit probleem is als het goed is verholpen door enkele tientallen miljoenen bomen op de eilanden te planten. Van nature komen er niet heel veel bijzonder bloemen en planten voor op de eilanden, maar er zijn wel behoorlijk wat bijzondere plantensoorten op de eilanden geïntroduceerd. Degene die je het meest tegenkomt zijn de palmbomen en de apenbroodbomen.

Geiten, ezels, een verdwaalde koe en wat paarden

Het overwegend droge en dorre landschap van Kaapverdië is niet echt geschikt voor veel zoogdieren. Nu komen er oorspronkelijk, op enkele soorten vleermuizen na, geen zoogdieren voor op Kaapverdië. Toch wordt het hedendaagse beeld van Kaapverdië bepaald door geiten en ezels. Het lijkt alsof de geiten, volgens sommige bronnen zijn er voor ieder Kaapverdiaan twee geiten, los over het eiland lopen, maar dat is niet het geval. In de avonduren zoekt de boer zijn geiten bij elkaar en drijft ze bijeen. Ze worden gebruikt voor hun melk en het vlees. De ezels zijn een ander verhaal. Deze zijn namelijk van niemand. Vroeger werden de ezels gebruikt om goederen te vervoeren, de boeren te helpen op het land en andere zware taken, maar door de komst van auto’s en ander hulpmiddelen werden ze overbodig. De boeren lieten ze vervolgens vrij en nu kom je ze overal op de eilanden tegen. Sommige van de ezels kunnen trouwens slecht afscheid nemen van de mensen en lopen nog steeds in en om de dorpen op de eilanden. Andere dieren die je met regelmaat tegenkomt zijn koeien en paarden.

No stress

Het motto van Kaapverdië is ‘no stress’, deze woorden komen bij iedere gids, verkoper, ober en kamermeisje gemiddeld iedere minuut wel een keertje voorbij. Het is op Kaapverdië niet alleen een gezegde, maar echt een manier van leven. Kijken wat er op je af komt en jezelf er niet druk over maken; je kunt er toch niets aan veranderen. Deze manier van leven is tot stand gekomen door het eeuwenlang op enkele verlaten eilanden te wonen midden in de Atlantische Oceaan. Er was, er kwam niets en er zou waarschijnlijk ook niets gaan gebeuren dus ‘no stress’. Tegenwoordig wordt deze kreet te pas en te onpas gebruikt tegen de westerse toeristen. Deze schijnen deze raad ter harte te nemen, aangezien de meeste toeristen stressvrij het eiland verlaten.

Geschiedenis

De Kaapverdische Eilanden zijn lang niet meer dan een paar onbewoonde hopen rots in de Atlantische Oceaan geweest. De eerste keer dat de eilanden genoemd worden in de geschiedenisboekjes is door de Romeinse ontdekkingsreiziger Pomponius Mela, zo rond het begin van onze jaartelling. Het zou echter nog meer dat veertien eeuwen duren voordat de volgende ontdekkingsreizigers er voet aan land zouden zetten. De kans is natuurlijk wel aanwezig dat een Afrikaanse visser in de tussenliggende eeuwen de eilanden bezocht, maar er is nooit permanente bewoning geweest. Het was de Portugees Alise de Cadamosto die de eilanden herontdekte. Later werd op het eiland Santiago, in opdracht van Hendrik de Zeevaarder, de eerste permanente nederzetting gebouwd. Deze plaats staat tegenwoordig bekend als Cidade Velha.

In de jaren die volgden groeide Kaapverdië uit tot één van de belangrijkste slavenhandel posten ter wereld. Onder leiding van de Portugezen werden er op de eilanden miljoenen slaven verhandeld die op de plantages in Zuid-Amerika moesten gaan werken. Dit alleen voor de relatief gelukkigen, want velen overleefden de reis niet of werden al vermoord voor ze verkocht werden. Door het verbod op de slavenhandel, een enorme droogte, overbegrazing en ontbossing ontstond er in de 18e eeuw een grote hongersnood op Kaapverdië waarbij ongeveer 100.000 mensen zouden sterven. De Portugese overheerser liet de inwoners van de eilanden over aan hun lot. Later zouden de eilanden nog een kleine economische opleving krijgen door de kolenindustrie, maar dit was echter van korte duur waarna het bruto nationaal product van Kaapverdië tot een minimum zou worden teruggedrongen.

Vanaf de jaren 60 van de vorige eeuw werd de roep om onafhankelijkheid steeds groter, maar het zou tot 1975 duren voordat het land deze status zou krijgen. De eerste jaren was het land nog een verband aangegaan met Guinnee-Bissau, maar dit stopte nadat er een en militaire coup was gepleegd. De economie van Kaapverdië draait vandaag de dag bijna uitsluitend op het toerisme. Door hulp van buitenaf en het stabiele politieke klimaat in het land zijn de Kaapverdische eilanden een steeds populairder wordende winterzon bestemming.

Derdewereldland

Hoewel de economie van Kaapverdië door het nog steeds groeiende toerisme steeds stabieler aan het worden is en blijft Kaapverdië een derdewereldland. Veel van de inwoners van het land leven onder een toelaatbaar bestaansminimum. Dit komt vooral, omdat er naast de bijzonder vriendelijke Kaapverdiaanen bijna niets te vinden is op de eilanden. Er zijn, maar weinig plaatsen waar iets wil groeien en de veeteelt is bij lange niet afdoende om iedereen te voeden. Hierdoor moet dus alles geïmporteerd worden vanuit Europa en andere delen in Afrika. Dit maakt het leven op Kaapverdië bijzonder duur. Als je als westerling de winkels en supermarkten binnenstapt dan zul je zien dat de gemiddelde prijs drie maal zo hoog is als dat we gewend zijn. Bedenk daarbij dat de gemiddelde Kaapverdiaan ongeveer 200 euro per maand verdient.

Nog niet zo heel lang geleden was er door een aanhoudende droogte een hongersnood in Kaapverdië, waarbij behoorlijk wat inwoners zijn omgekomen. Als je Kaapverdië gaat bezoeken zorg er dan voor, als je plaats hebt in de koffer, dat je wat kleren, pennen, schriften en andere spullen meeneemt. Voor ons hebben ze maar weinig waarde, maar op Kaapverdië wordt dit erg gewaardeerd.

Opmerkingen?

We doen ons best om de informatie op www.kaapverdievoorbeginners.nl zo accuraat, eerlijk en actueel mogelijk te houden. Toch kan het gebeuren dat er een foutje insluipt of er iets veranderd is wat we nog niet op deze site vermeld hebben. Opmerkingen kunnen verstuurd worden via het antwoordformulier.